شب يلدا...

 
 
نویسنده : تنهايي در شب يلدا - ساعت ۱٢:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/٢٥
 

كسي از ما اجازه اي نگرفت...

و ما رخصتي نداديم براي بودن...

شايد يك بوسه آتشين....يا نگاهي شهوت آلوده،لباس عشقش برتن....

و لمس گرم آدم در بستر حوا....

و چشمهاي بسته حوا در آغوش آدم....

كسي از ما اجازه اي نگرفت...

و ما رخصتي نداديم براي بودن...

آدم خواب هابيل را ميديد...

و حوا قابيل را زاييد...

آدم و حوا چه آسان سياهي سرشت قابيل را از ياد بردند...

اما طعم شيرين آن شهوت عشق پوشيده

سالهاست كه زير زبان ما مانده....

كسي از ما اجازه اي نگرفت...

و ما رخصتي نداديم براي بودن...

ما نيز

در بستر حوا و آغوش آدم

اجازه نخواهيم گرفت از آيندگان....

اينست سرنوشت....

اينست شهوت عشق پوشيده!....

                                                         عليرضا نجفيان
                                                          25 مرداد 85


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : تنهايي در شب يلدا - ساعت ٥:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٥/۱٦
 

به کجا می نگری؟!....

دوردستی که تمامش مجهول؟!....


یا امیدی که تمامش فرداست؟...


به کجا می نگری؟...

به غروبی که طلوعش مست است؟....


یا طلوعی که غروبش مرگ است؟....

من و تنهایی و دریای غریب....

موجها سرزده مهمان منند....

دست من خالی و چشمم پر شرم....


آی فردای سپید....تو و این شام سیاه....من و دریا و امید....


 
comment نظرات ()
 
 
 
نویسنده : تنهايي در شب يلدا - ساعت ٩:۱۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٥/٦
 

يك روز مي رويم...


دير يا زود...


بي آنكه باخبر شويم و با خبر كنيم...


يك روز مي رويم...


و آن روز همه چيز را از خاطر خواهيم برد....


حتي وعده زيباي گردش با يك دوست را


در يك غروب پاييزي.....


 
comment نظرات ()